بازی ایران و عربستان درسهای آموزنده زیادی برای ما داشت. از طرفی واگذار کردن نتیجه نشان از تواضع و اخلاقی بودن تیم ایران بود و از طرف دیگر باعث شادمانی و خوشحالی عادل فردوسی پور شد.

همانطور که خودتون هم ملاحظه کردید تیم ملی ایران با حرکتی خداپسندانه و کاملا فرپلی fer play تواضع کرد و دو گل مفت به حریف تقدیم کرد. البته ما هیچ نگرانی از این باخت ها نداریم و حتی خوشحال هم هستیم چون اصولا پهلوانان نمی میرند. ضمنا ما باید جایزه اخلاقی ترن تیم دنیا رو هم بگیریم چونکه تیم ملی ما به هر تیمی که امکان داشت امتیاز داد و مجموعا همه رو با یک چشم دید. خب برای ما هم هیچ چیز مهمتر از اخلاقی بودن ارزش نداره. پس کلا خیلی خوب شد که دوباره باختیم و به یک تیم دیگه هم کمک کردیم تا بلکه به جام جهانی صعود کنه.

از طرف دیگر بحران اقتصادی و خشک سالی آنچنان به فوتبال ما فشار وارد کرده بود که اصلا بردن در این بازی برای بچه های تیم ملی امکان پذیر نبود. ضمنا سیل و بارش اخیر رو هم نباید در نتیجه فوتبال بی تاثیر دانست.

یکی دیگر از مواردی که باعث شکست تیم ملی ایران شد ضعف ایمان بچه ها بود که همه اینها به خاطر فعالیت گروههای شیطان پرستی بود. وقتی آقای نکونام با موهای فشن fashen تمرین می کنه و بعد هم در بازی شرکت می کنه قطعا روحیه بچه ها رو تضعیف می کنه. خلاصه با این وضع بچه های تیم ملی باید به جای فوتبال، در موسیقی رپ rap فعالیت خودشون رو شروع کنند. راستی صدای علی دایی هم برای رپ بد نیست. به خصوص که عصبانیت فعلی دایی چاشنی خوبی برای موسیقی رپ rap محسوب می شه.

اصلی ترین دلیل شکست تیم ملی حضور جناب آقای دکتر احمدی نژاد در ورزشگاه بود. همانطور که اطلاع دارید علی دایی حساسیت خاصی نسبت به آقای احمدی نژاد دارند. در جام جهانی گذشته اگر رئیس جمهور به تیم ملی سر نزده بود اوضاع تیم ملی خیلی بهتر از این بود. اینبار هم اگر احمدی نژاد پا به استادیوم آزادی نگذاشته بود قطعا برنده مسابقه بودیم. به نظر من مشکل از اونجا نشأت می گیره که احمدی نژاد بیش از حد برای تیم ملی سرمایه گذاری می کنه و خیلی بهشون رو می ده. باید مثل مسعود شصت چی سرشون داد و بی داد کنه تا آدم بشن.

یکی از دلایل شکست تیم ملی نامگذاری سال جدید به عنوان سال اصلاح الگوی مصرف بود. بروبچ تیم هم نشستند و با هم دیگه به این نتیجه رسیدند که به عنوان عیدی سال جدید به مردم، در زدن گل اسرف و زیاده روی نکنند که با این اوصاف بازهم جا داره این روحیه ایثار بچه ها رو ستایش کنیم. همونطور که می دونید ما دنبال پهلوانی هستیم نه قهرمانی. انصافا بچه ها بدجوری از حق خودشون گذشتند و فقط 1 گل زدند که به مردم بفهمانند اسراف در هیچ کاری خوب نیست.

عده ایی هم بر این عقده اند که دلیل باخت عمدی تیم ملی از عربستان فقط یک دلیل سیاسی بود و آن هم چیزی نیست جز ضایع کردن علی آبادی مسئول تربیت بدنی. همه تون می دونید که آقای علی آبادی تازه از چاله المپیک در آمده بود که دوباره افتاد توی چاه جام جهانی. این بازی شرایط خیلی خوبی رو فراهم کرد که با 1تیر 3 نشون رو بزنن. اول از همه احمدی نژاد که توی ورزشگاه آب شد و رفت لای زمین. بعدش هم آقای علی آبادی و کفاشیان. بعید می دونم تا حالا سابقه داشته باشه که 3 مسئول. رو یک جا ضایع کنند. به نظر من که جا داره اصلاح طلبان جان برکف از این اقدام بی سابقه تقدیر و تشکر به عمل بیارند.

احمدی نژاد: یه ذره آبرو واسم نذاشتی!

علی آبادی: تقصیر من چیه قربان؟

این باخت تیم ملی بیشتر از اینکه باعث شادی عربها و مردم عربستان بشه، رو شاد کرد. فردوسی پور بعد از اون همه نامهربونی های تربیت بدنی با برنامه نود یه فرصت طلایی گیر آورده بود که تلافی همه اونها رو سر کفاشیان در بیاره. عادل در برنامه نود چهارشنبه سرمست از پیروزی ظاهر شد و اصلا نمی دونست به کی گیر بده و حال کنه. یه خورده به علی دایی فحش می داد. یه خورده سر کفاشیان داد و بیداد می کرد. گاهی اوقات هم نتیجه نظرسنجی اس ام اسی رو می خوند و از ته دل می خندید. اگه بدونید وقتی ایران گل دوم رو خورد عادل چقدر خر کیف شده بود؟! جا داشت که قبل از همه پیروزی تیم عربستان رو به عادل فردوسی پور و بعد به مردم و کشور عربستان تبریک بگیم.

احتمال زیاد یکی از این سبز پوشها عادل فردوسی پور هست که دار خوشحالی میکنه.

بغل دستی عادل: ای شیطون. خیلی حال کردی علی دایی ضایع شد!

یکی دیگه از محاسن این باخت که خیلی بیشتر از برد برای ما فایده داشت این بود که اتوبوسهای اتوبوس رانی دوباره نو شدند. چون با حساب سرانگشتی که داشتیم نصف اتوبوسها رو باید از ناوگان اتوبوس رانی کشور خارج کنند.

ای کاش فدراسیون فوتبال برای این 3 بازی باقیمانده تا جام جهانی از مسعود شصت چی برای مربی گری دعوت کند. تجربه هم نشون داده که مربی گری آقای مهران مدیری ببخشید شصت چی در کوتاه مدت خوب جواب می ده.

مسعود شصت چی: مادرجان

ضمنا اگر بخوایم به فکر تیم ملی باشیم باید از خدا بخوایم که اصلا به جام جهانی صعود نکنیم. چونکه تازه اونجا اول مکافاته. خودمونیم ها! تیم ملی ما هر وقت  به جام جهانی صعود کرده و مردم یه خورده حال کردن فوری جبران خوشی مردم رو کرده و یه جوری از دل مردم این خوشی رو در اورده. یعنی یه جورایی تیم ملی تا حالا اجازه نداده که مردم به طور مستمر خوشحال باشند. حالا هم کما فی السابق بعد از صعود به جام جهانی از یک تیم ته جدولی می بازیم. حالا اگه کنیا رو بردم فوقش از بورکینافاسور 10 هیچ می خوریم.

آقای کفاشیان: ما اسپانسر نداشتیم!